Jagiełło królem 02.02.1386
W Lublinie, zjazd walny szlachty obwołał Jagełłę, wielkiego Księcia Litwy, królem Polski. Do czasu koronacji miał nosić tytuł "dominus et totur Regni Polonie" ("Pan i opiekun Królestwa Polskiego"). Możnowładcy koronni zażądali jednak, żeby towarzyszący mu książęta: bracia Skirgirłło, Korygiłło, Świdrygiełło i kuzyni Witold i Borys zostali w Polsce jako zakładnicy - poręczyciele układu zawartego w sierpniu 1385 r., w Krewie. Jagiełło zobowiązał się tam, że w zamian za polską koronę i rękę królowej Jadwigi Andegaweńskiej m.in. ochrzci się wraz z krewniakami, litewską szlachtą i ludem oraz złączy swoje państwo z Polską. 15 lutego Jagiełło ochrzcił się, przyjmując imię Władysław, trzy dni później poślubił Jadwigę, a 3 marca został koronowany.
Koronacja Sobieskiego 02.02.1676
Prymas Andrzej Olszewski koronował w katedrze wawelskiej Jana III Sobieskiego i Marię Kazimierę. Ceremonia była spóźniona o dwa lata, bo formalnie Sobieski zasiadał na tronie od 21 maja 1674 r., gdy podczas wolnej elekcji został wybrany na króla Polski. Stało się to pół roku po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego, poprzedniego władcy. Koronację Sobieskiego trzeba było jednak odłożyć ze względu na trwającą wojnę z Turcją. Jan III, który panował 22 lata (zmarł w 1696 r.)okazał się zręcznym politykiem i nade wszystko wielkim wodzem. 12 września 1683 r., dowodząc siłami polsko - austriacko - niemieckimi, odniósł swoje największe zwycięstwo - pokonał oblegającą Wiedeń turecką armię wezyra Kary Mustafy. Po tej klęsce Imperium Osmańskie ostatecznie przestało zagrażać chrześcijańskiej Europie.
Koronacja Sobieskiego 02.02.1676
Prymas Andrzej Olszewski koronował w katedrze wawelskiej Jana III Sobieskiego i Marię Kazimierę. Ceremonia była spóźniona o dwa lata, bo formalnie Sobieski zasiadał na tronie od 21 maja 1674 r., gdy podczas wolnej elekcji został wybrany na króla Polski. Stało się to pół roku po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego, poprzedniego władcy. Koronację Sobieskiego trzeba było jednak odłożyć ze względu na trwającą wojnę z Turcją. Jan III, który panował 22 lata (zmarł w 1696 r.)okazał się zręcznym politykiem i nade wszystko wielkim wodzem. 12 września 1683 r., dowodząc siłami polsko - austriacko - niemieckimi, odniósł swoje największe zwycięstwo - pokonał oblegającą Wiedeń turecką armię wezyra Kary Mustafy. Po tej klęsce Imperium Osmańskie ostatecznie przestało zagrażać chrześcijańskiej Europie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz